Ginekologia estetyczna


Ginekologia estetyczna i rekonstrukcyjna jest nową dziedziną medycyny, która w ostatnich latach bardzo intensywnie się rozwija. Moje doświadczenie w tej dziedzinie jest już ponad 10-letnie, w związku z tym należę do pionierów ginekologii estetycznej i plastycznej w Polsce. Podstawowy warsztat pracy zdobyłem na stażu w Obagi Plastic Surgery And Dermatology Hospital, Riyadh, w Arabii Saudyjskiej, dotyczącym zastosowania technik operacyjnych w zakresie ginekologii estetycznej i rekonstrukcyjnej. Następnie, jako jedyny ginekolog jak dotąd w Polsce, ukończyłem prestiżowy kurs w zakresie Laserowego Odmładzanie Pochwy (LVR – Laser Vaginal Rejuvenation) i Laserowego Modelowanie Krocza i Sromu (DLV® - Designer Laser Vaginoplasty®) u dr David’a Matlock’a w Los Angeles, USA, w 2008 r. Po tym specjalistycznym szkoleniu otrzymałem certyfikat i zostałem włączony do grona specjalistów afiliowanych przez The Laser Vaginal Rejuvenation Institute of America (www.lvria.org), zrzeszająjąc ginekologów i chirurgów plastycznych z całego świata.

Wykonałem niezliczone ilości zabiegów plastycznych w obrębie żeńskich narządów płciowych. Doświadczenie operacyjne oraz wiedza zdobyta od wybitnych specjalistów i podczas studiowania literatury naukowej, pozwala mi stwierdzić, że jedynie odpowiedni wybór metody operacyjnej i właściwe przeprowadzenie zabiegu może zagwarantować sukces terapeutyczny.

Ginekologia estetyczna i plastyczna jest prężnie rozwijająca się dziedziną nauki. Tak jak w przypadku innych dziedzin z zakresu medycny, podstawą sukcesu terapeutycznego jest wiedza i umiejętności („knowledge and skills”). Jak dotąd opisano ponad 10 różnych metod operacyjnych redukcji warg sromowych mniejszych (labioplastyki) – i tylko odpowiednia wiedza i doświadczenie gwarantuje wybór odpowiedniej metody dla danej pacjentki. Podobnie w przypadku zespołu luźnej pochwy (VRS vaginal relaxation syndrome) – jedynie rozpoznanie i odpowiednie leczenie współistniejących defektów w obrębie aparatu wieszadłowego pochwy i macicy lub nietrzymania moczu, może zapewnić powodzenie terapi VRS.

Oferuję moim Pacjentkom kompleksowe rozwiązania uwzględniające ich potrzeby, problemy i stan anatomiczny narzadów płciowych. Zabiegi operacyjne wykonuję z wykorzystaniem nowoczesnych laserów : laser diodowy firmy PhotoMedex (USA), chirurgiczny laser CO2, ginekologiczny laser frakcyjny) – które zapewniają minimalną inwazyjność, szybkie gojenie rany oraz szybki powród do zdrowia. Dysponuję pełnym zakresem technik operacyjnych oraz metod leczenia zachowawczego defektów estetycznych i funkcjonalnych żeńskich narządów płciowych.



Przed każdym zabiegiem z zakresu ginekologii estetycznej konieczna jest wizyta konsultacyjna. Podczas takiego spotkania indywidualnie do każdej pacjentki określa się zakres zabiegu. Ponadto, omawia się wszystkie nurtujące pacjentkę pytania jak np.: technikę operacji (klasyczna, metoda Elmann'a lub laser), szczegóły operacji, warunki hospitalizacji, rodzaj znieczulenia i inne. Podczas tej wizyty, ustala się również koszt zabiegu, który jest zależny przede wszystkim od zakresu operacji i wybranej metody.

Rodzaje oferowanych zabiegów:













Laserowa labioplastyka

- redukcja warg sromowych mniejszych

Wargi sromowe mniejsze są fałdami skórnymi otaczającymi wejście do pochwy. Większość kobiet chce, by ich wargi sromowe mniejsze były ukryte pod wargami sromowymi większymi. Laserowa labioplastyka jest zabiegiem bezkrwawym, mało obciążającym, związanym z niewielką bolesnością po zabiegu i szybkim powrotem do codziennej aktywności. Labioplastyka jest jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów w zakresie ginekologii estetycznej. Dodatkową zaletą labioplastyki jest poprawa jakości doznań seksualnych, szczególnie w przypadkach, w których jednocześnie wykonuje się plastykę napletka łechtaczki (hoodoplastykę).

Powiększone wargi sromowe mniejsze, nie tylko są częstą przyczyną obniżonego komfortu psychicznego, związanego z obawą o atrakcyjność własnej sfery intymnej, ale również przyczyniają się do dolegliwości związanych z codzienną aktywnością fizyczną, uprawianiem sportu, stosunkami płciowymi, noszeniem obcisłej bielizny. Jest to problem stosunkowo częsty – ocenia się, że dotyczy 14% kobiet! U wielu pacjentek powiększenie warg sromowych mniejszych wynika z uwarunkowań genetycznych, natomiast w pozostałej grupie pacjentek, ich deformacja jest wynikiem uszkodzeń, głównie poporodowych lub może być związana z fizjologicznym procesem starzenia się tej okolicy ciała. Równie częstym problemem jest asymetria warg sromowych mniejszych, czyli stan, w którym jedna strona jest nadmiernie powiększona w stosunku do drugiej.

Zabieg laserowej labioplastyki warg sromowych mniejszych umożliwia bezkrwawą redukcję powiększonych warg. Zastosowanie lasera diodowego sprawia ze rany pooperacyjne goją się szybko i bez blizn, w rezultacie pacjentki szybko wracają do swoich codziennych aktywności, a efekt kosmetyczny jest doskonały.

Kto jest najlepszą kandydatką do plastyki warg sromowych?

Kobiety odczuwające dyskomfort podczas aktywności seksualnej bądź zakłopotanie wielkością lub asymetrią swoich warg sromowych.

Możliwe powikłania

Procedura ta może być wykonywana metodą laserową lub za pomocą konwencjonalnej techniki chirurgicznej. Po zabiegu mogą wystąpić niewielkie dolegliwości związane z pooperacyjnym obrzękiem i gojeniem się rany, które ustępują po około 1 do 2 tygodniach. Rana pooperacyjna goi się z reguły bez powikłań, nie powodując widocznych blizn. Do poważnych powikłań zabiegu należy rozejście się blaszek wargi sromowej, infekcja, powstanie nieestetycznej blizny, zbyt duże zmniejszenie warg sromowych oraz objaw „dog ear”. Jednakże te powikłania występują bardzo rzadko (ok 5% pacjentek) i w większości przypadków poddają się łatwemu leczeniu.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.
Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).
Najkorzystniejszym terminem do labioplastyki jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.
W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienia, zapalenie pęcherza moczowego) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.
W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i naszego lekarza anestezjologa. Zabieg laserowej redukcji warg sromowych może być przeprowadzony zarówn o w znieczuleniu ogólnym, przewodowym (podpajęczym) lub miejscowym.

Operacja

Operacja laserowej redukcji warg sromowych mniejszych przeprowadzana jest od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosi około 1 godziny. Zabieg laserowej redukcji warg sromowych mniejszych dzięki zastosowaniu lasera diodowego, posiada szereg korzyści nad tradycyjną techniką chirurgiczną. Przede wszystkim, laser zapewnia niezwykle precyzyjne przeprowadzanie zabiegu. Ponadto krótki czas gojenia rany, szybki powrót do pełni zdrowia, minimalną utratę krwi oraz niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby i wirusem HIV.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora lub do dnia następnego (uwarunkowane jest to rozległością przeprowadzonego zabiegu, aktualnym stanem operowanego obszaru jak i uwarunkowaniami anestezjologicznymi), gdzie jest pod ciągłą opieką. Możliwość wstania z łóżka istnieje już po 2-4 godzinach od operacji. W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe dostępne bez recepty lub zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 1 – 2 tygodniach.




Laserowa waginoplastyka

- laserowa plastyka pochwy

Laserowa waginoplastyka (z ang. LVR – Laser Vaginal Rejuvenation; laserowe „odmłodzenie” pochwy) jest nowoczesną, bezkrwawą metodą operacyjną wzmacniającą napięcie oraz siłę mięśni i powięzi otaczających pochwę.

Celem zabiegu jest:

  • Rekonstrukcja tkanek będących przyczyną obniżenia i wypadania ścian pochwy
  • Leczenie wysiłkowego nietrzymania moczu
  • Intensyfikacja doznań i poprawy życia płciowego

Liczne i traumatyczne porody, urazy okołoporodowe, wrodzone defekty tkanki łącznej, ciężka praca fizyczna, choroby przebiegające ze zwiększonym ciśnieniem w jamie brzusznej (np. astma), zmiany związane z wiekiem oraz obniżenie poziomu żeńskich hormonów płciowych są przyczyną spadku napięcia i siły mięśni oraz powięzi pochwy. W rezultacie dochodzi do utraty elastyczności i sprężystości pochwy prowadzącej do tzw.: „zespłu luźnej pochwy” (ang. Vaginal relaxation syndrome). Konsekwencją zespołu jest zmniejszenie odczuwania satysfakcji podczas kontaktów seksualnych.

Laserowa waginoplastyka (LVR) jest jednogodzinnym zabiegiem rekonstruującym osłabione części pochwy, których prawidłowa struktura, elastyczność i napięcie są podstawą intensywności doznań seksualnych. Za pomocą LVR możemy ingerować w każdy z tych elementów, poprawiając go w atraumatyczny sposób. Subtelna ingerencja korygująca zewnętrzne i wewnętrzne wymiary pochwy, zwłaszcza jej dystalną część (tzw „platformę orgazmiczną”), wejście do pochwy i okolice kroczową, umożliwia pełniejsze pobudzanie rejonów ważnych dla uzyskania przyjemności seksualnej.

Każdy z wykonywanych zabiegów LVR jest dokładnie dobierany do potrzeb i upodobań kobiety, dlatego podstawą planowania zabiegu jest badanie kliniczne i szczegółowa rozmowa z pacjentką.

Laserowe odmładzanie pochwy (LVR) wykorzystuje najnowszą generację lasera diodowego, dzięki któremu, operacje przeprowadzane są subtelnie, z niebywałą precyzją, przy minimalnej utracie krwi. Ponadto, zastosowanie lasera zapewnia szybkie gojenie tkanek i szybki powrót do codziennych aktywności.

Korzystamy z doświadczeń nabytych od pionierów LVR, dr Matlock’a i dr Simopoulos’a z The Laser Vaginal Rejuvenation Institute of Los Angeles, którzy wykorzystując laser, pomogli tysiącom kobiet ze wszystkich stanów USA i 30 krajów Świata. Dzisiaj jesteśmy jedynymi osobami wykorzystującymi LVR w Polsce i jednymi z nielicznych w Europie. Dzięki szkoleniu pod okiem autorów metody, uzyskaliśmy certyfikat Laser Vaginal Rejuvenation Institute of America i zostaliśmy włączeni do organizacji zrzeszającej ginekologów estetycznych z całego świata (http://www.lvria.org/ProviderSearch.php?country=Poland)

Kto jest najlepszą kandydatką do zabiegu laserowego odmładzania pochwy (LVR)?

Metoda laserowego odmładzania pochwy (LVR) przeznaczona jest dla kobiet, u których relaksacja tkanek pochwy uniemożliwia w pełni cieszyć się życiem intymnym. Wszystkie kobiety, chcące przeżywać bardziej intensywnie kontakty seksualne z pewnością odniosą korzyść z zabiegów LVR. Ponadto, dodatkowe korzyści mogą odnieść kobiety cierpiące na wysiłkowe nietrzymanie moczu i wykazujące niewielkiego stopnia obniżenie narządów płciowych.

Ryzyko związanie z wykonaniem operacji laserowego odmładzania pochwy (LVR)

Zabieg LVR jest stosunkowo bezpieczny, aczkolwiek, jak w każdym postępowaniu chirurgicznym istnieje możliwość wystąpienia powikłań. Dzięki zastosowaniu lasera diodowego ryzyko niepomyślnego przebiegu operacji LVR jest minimalne. Utrata krwi jest nieznaczna, a gojenie rany przebiega szybciej niż przy tradycyjnej technice chirurgicznej. Ponadto, zastosowanie lasera praktycznie niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby (tzw. Żółtaczki zakaźnej) oraz wirusa HIV.

Po zabiegu przez około 2 tygodnie utrzymuje się obrzęk pochwy. Podobnie, około 2 tygodnie trwa gojenie rany. Powikłania związane z zabiegiem LVR są niezwykle rzadkie. Jednak może dojść do zakażenia rany, wtedy konieczne bywa zastosowanie antybiotyków, które w krótkim czasie powodują poprawę. Innym powikłaniem może być zbyt mocne zwężenie pochwy. W takim przypadku, w początkowym okresie po zabiegu stosunki seksualne mogą być dla pacjentki bolesne. W przeważającej ilości przypadków takie dolegliwości ustępują samoistnie, w innym przypadku, może być potrzebne przeprowadzenie zabiegu korygującego.

Mimo, że u większości kobiet nie dochodzi do powikłań po operacji laserowego odmładzania pochwy (LVR) to jednak z każdą pacjentką przed zabiegiem przeprowadzamy szczegółową rozmowę, aby pacjentka miała świadomość ryzyka i konsekwencji takiej operacji.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do operacji laserowego odmładzania pochwy jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie i infekcja dróg moczowych) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i naszego lekarza anestezjologa. Zazwyczaj zabiegi LVR przeprowadzane są w znieczuleniu ogólnym. Jednak na życzenie pacjentki, możemy wykonać zabieg w znieczuleniu podpajeczynówkowym. Obecny rozwój anestezjologii, a także profesjonalizm lekarzy pracujących w naszej klinice zapewnia bezpieczne i komfortowe dla pacjentki przeprowadzenie operacji.

Operacja

Operacja laserowego odmładzania pochwy przeprowadzana jest od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosi około 1,5 godziny. Zabieg LVR dzięki zastosowaniu lasera diodowego, posiada szereg korzyści nad tradycyjną techniką chirurgiczną. Przede wszystkim, laser zapewnia niezwykle precyzyjne przeprowadzanie zabiegu. Ponadto krótki czas gojenia rany, szybki powrót do pełni zdrowia, minimalną utratę krwi oraz niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby i wirusem HIV.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora lub do dnia następnego (uwarunkowane jest to rozległością przeprowadzonego zabiegu, aktualnym stanem operowanego obszaru jak i uwarunkowaniami anestezjologicznymi), gdzie jest pod ciągłą opieką. Możliwość wstania z łóżka istnieje już po 2-4 godzinach od operacji.

W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk śluzówki pochwy ustępuje po około 2 tygodniach. Podobnie 2 tygodnie to okres potrzebny na wstępne wygojenie rany. Pełne wygojenie rany uzyskuje się po około 6 tygodniach. Natomiast możliwość odbycia stosunków seksualnych istnieje już po 6-8 tygodniach od operacji.

Dla większości kobiet wynik operacji laserowego odmładzania pochwy stanowi powód do sporej satysfakcji. Zmniejszenie wymiarów pochwy, ujędrnienie śluzówki, poprawa napięcia i kurczliwości mięśni otaczających pochwę wpływa pozytywnie na intensywność przeżywania kontaktów seksualnych. Intensyfikacja doznań seksualnych, sprawia, że kobiety czują się o wiele młodziej i bardziej atrakcyjnie, a ich życie intymne staje się bardziej satysfakcjonujące.




Modelowanie warg sromowych większych

Wargi sromowe większe, otaczają wargi sromowe mniejsze, łechtaczkę, ujście cewki moczowej i pochwy. Ich kształt jest szczególnie istotny dla wyglądu całych narządów płciowych. Współczesna ginekologia estetyczna wykorzystuje szereg metod umożliwiających poprawę wyglądu warg sromowych większych. W zależności od wskazań, stosuje się: 1) uwydatnienie warg sromowych większych, lub 2) redukcję warg sromowych większych.

Uwydatnienie warg sromowych większych jest zabiegiem koniecznym w przypadku atrofii, która najczęściej jest wynikiem utraty elastyczności skóry związanej z wiekiem. Podobnie zmiany mogą wystąpić w przypadku nadmiernej utraty masy ciała. Atroficzne wargi sromowe większe nieestetycznie zwisają na około warg sromowych mniejszych. W takich przypadkach, istnieje możliwość uwydatnienia warg sromowych większych, przy pomocy tkanki tłuszczowej pacjentki, pobranej za pomocą liposukcji. Inną możliwość stwarzają są małoinwazyjne techniki wykorzystujące różnorodne wypełniacze tkankowe produkowane na bazie kwasu hialuronowego. W przypadku zaawansowanej atrofii warg sromowych większych, może być również konieczne usunięcie nadmiaru skóry tej okolicy ciała. Wszystkie z opisanych metod ujędrniają atroficzne wargi sromowe większe, poprawiając wygląd całej kobiecej strefy intymnej.

W części kobiet przyczyną zakłopotania związanego z wyglądem strefy intymnej są nadmiernie uwydatnione wargi sromowe większe. W takich przypadkach za pomocą liposukcji można usunąć tkankę tłuszczową z warg sromowych, a tym samym wymodelować ich kształt. Jest to zabieg mało inwazyjny, który w przypadku obecnych wskazań, znacząco poprawia wygląd kobiecych zewnętrznych narządów płciowych.

Należy podkreślić, że w dzisiejszych czasach chirurgiczna korekcja warg sromowych większych jest metodą małoinwazyjną i bezpieczną, która może korzystnie wpłynąć na wzrost poczucia własnej atrakcyjności kobiety.

Kto jest najlepszą kandydatką do modelowania warg sromowych większych?

Z efektów zabiegu powinny być zadowolone wszystkie kobiety nieusatysfakcjonowane wyglądem swojego sromu.

Możliwe powikłania

Zarówno uwydatnienie jak i redukcja warg sromowych mniejszych są zabiegami bezpiecznymi, po których powikłania występują bardzo rzadko. W obu zabiegach wystarczające są drobne (kilkumilimetrowe) nacięcia skóry, dlatego blizny są praktycznie niewidoczne i rany goją się bardzo szybko. Jedynie w przypadku zaawansowanej atrofii warg sromowych konieczne może być usunięcie większych fragmentów skóry. Po zabiegu mogą wystąpić niewielkie dolegliwości bólowe w okolicy warg sromowych, które są związane z pooperacyjnym obrzękiem i gojeniem się rany. Te dolegliwości ustępują po około 1 do 2 tygodniach.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do operacji modelowania warg sromowych jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie i infekcja dróg moczowych) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i naszego lekarza anestezjologa. Zabieg uwydatnienia lub redukcji warg sromowych większych może być przeprowadzony zarówno w znieczuleniu ogólnym, przewodowym (podpajęczym) lub miejscowym.

Operacja

Operacje redukcji i uwydatnienia warg sromowych większych przeprowadzane są od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosi około 1 godziny. W przypadku atrofii warg sromowych większych, w celu uzupełnienia ubytku tkanki, możemy posłużyć się albo autologiczną tkanką tłuszczową (pobraną metodą liposukcji ze wzgórka łonowego lub z tkanki tłuszczowej brzucha) lub wykorzystać gotowe, tkankowe wypełniacze oparte na bazie kwasu hialuronowego. Oczywiście, w przypadku, gdy wymagane jest usunięcie nadmiaru skóry z warg sromowych, gojenie rany może przebiegać dłużej. Jednak w takich przypadkach, zastosowanie lasera diodowego sprawia, że pozostawione blizny są ledwo widoczne, a czas gojenia krótki.

Celem redukcji nadmiernie przerośniętych warg sromowych, stosujemy analogiczną metodę (tj. liposukcję), dzięki której redukujemy tkankę tłuszczową warg sromowych.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora lub do dnia następnego (uwarunkowane jest to rozległością przeprowadzonego zabiegu, aktualnym stanem operowanego obszaru jak i uwarunkowaniami anestezjologicznymi), gdzie jest pod ciągłą opieką. Możliwość wstania z łóżka istnieje już po 2-4 godzinach od operacji.

W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe dostępne bez recepty lub zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 1 – 2 tygodniach.




perineoplastyka

- laserowa plastyka krocza

Krocze to obszar intymnej części ciała, zlokalizowany pomiędzy sromem a odbytem. Natomiast perineoplastyka, to zabiegi chirurgii plastycznej, których celem jest odbudowa, odnowienie i odmłodzenie struktur krocza, uszkodzonych przez traumatyczne porody, urazy fizyczne lub powstających w wyniku zmian zachodzących z wiekiem. Jednym z najczęstszych defektów kosmetycznych krocza są blizny po episiotomii (nacięciu krocza), przeprowadzanej podczas porodu. Defekty krocza występują również często u pacjentek, u których doszło do pęknięcia krocza podczas porodu.

U części kobiet, problemem jest tzw. „wąskie krocze”, czyli stan, w którym odległość między sromem a odbytem jest zbyt krótka. Często w takich sytuacjach, kłopotliwe są stosunki seksualne oraz występują problemy z defekacją. Ponadto, może dochodzić do częstych infekcji pęcherza moczowego.

Kto jest najlepszą kandydatką do Laserowego modelowanie krocza – perineoplastyki?

Kobiety niezadowolone z wyglądu swojego krocza oraz kobiety cierpiące z powodu problemów związanych z tzw. „niskim kroczem”, będącym następstwem traumatycznych porodów.

Możliwe powikłania

Procedura ta może być wykonywana metodą laserową lub za pomocą konwencjonalnej techniki chirurgicznej. Po zabiegu mogą wystąpić niewielkie dolegliwości związane z pooperacyjnym obrzękiem i gojeniem się rany, które ustępują po około 1 do 2 tygodniach. Rana pooperacyjna goi się z reguły bez powikłań, nie powodując widocznych blizn.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do perineoplastyki jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie, infekcja dróg moczowych) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i naszego lekarza anestezjologa. Zabieg perineoplastyki może być przeprowadzony zarówno w znieczuleniu ogólnym, przewodowym (podpajęczym) lub miejscowym.

Operacja

Operacja laserowej perineoplastyki przeprowadzana jest od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosi około 1 godziny. Zabieg laserowej redukcji warg sromowych mniejszych dzięki zastosowaniu lasera diodowego, posiada szereg korzyści nad tradycyjną techniką chirurgiczną. Przede wszystkim, laser zapewnia niezwykle precyzyjne przeprowadzanie zabiegu. Ponadto krótki czas gojenia rany, szybki powrót do pełni zdrowia, minimalną utratę krwi oraz niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby i wirusem HIV.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora/do dnia następnego następnego (uwarunkowane jest to rozległością przeprowadzonego zabiegu, aktualnym stanem operowanego obszaru jak i uwarunkowaniami anestezjologicznymi), gdzie jest pod ciągłą opieką. Możliwość wstania z łóżka istnieje już po 2-4 godzinach od operacji.

W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe dostępne bez recepty lub zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 1 – 2 tygodniach.




Laserowe zabiegi na błonie dziewiczej

- rekonstrukcja, nacięcie błony dziewiczej

W niektórych społecznościach kulturowych i religijnych istotną rzeczą jest zachowanie błony dziewiczej. Obecnie możliwe jest odtworzenie lub zmianę kształtu uszkodzonej błony dziewiczej. Taki zabieg, przeprowadzony z wykorzystaniem lasera diodowego, jest zabiegiem szybkim, praktycznie bezkrwawym i obarczonym bardzo niskim odsetkiem powikłań. Jednak przede wszystkim jest to zabieg wysoce efektywny, ponieważ dochodzi do pełnego przywrócenia pierwotnego kształtu błony dziewiczej.

Hymenoplastyka obenie najczęściej przeprowadzana jest ambulatoryjnie w znieczuleniu ogólnym lub miejscowym, rehabilitacja po zabiegu nie przekracza kilku dni, a efekty są bardzo dobre.

Hymenotomia, jest to zabieg polegający na nacięciu błony dziewiczej. Wykonuje się go najczęściej u kobiet, u których występuje nadmiernie pogrubiała błona dziewicza oraz u kobiet z zarośniętą błoną dziewiczą. Taki typ błony dziewiczej jest wadą wrodzoną żeńskich narządów płciowych, która występuje stosunkowo rzadko. U kobiet doświadczonych tym defektem, nadmiernie sztywna i gruba błona dziewicza uniemożliwia wprowadzenie członka do pochwy, tym samym jest ona przyczyną niemożności odbycia stosunku płciowego. Natomiast u kobiet z zarośniętą błoną dziewiczą, jest ona przyczyną pierwotnego braku miesiączki i dolegliwości bólowych w podbrzuszu. W takich sytuacjach zabieg nacięcia błony dziewiczej (hymenotomia), połączony niekiedy z usunięciem fragmentu błony dziewiczej, umożliwia prawidłową inicjację seksualną.

W niektórych przypadkach, zabieg hymenotomii może być uzupełniony hymenoplastyką. To znaczy, że po nacięciu nadmiernie pogrubiałej błony dziewiczej, zostanie oddtworzony jej prawidłowy kształt.

Zabieg hymenotomii jest również wskazany u kobiet, które nie rozpoczynają życia płciowego ze względu na obawę przed bólem związanym z rozerwaniem błony dziewiczej. W takiej sytuacji, nacięcie błony dziewiczej pod znieczuleniem umożliwia bezbolesną inicjację seksualna.

Możliwe powikłania operacji

Procedura ta może być wykonywana metodą laserową lub za pomocą konwencjonalnej techniki chirurgicznej. Po zabiegu mogą wystąpić niewielkie dolegliwości związane z pooperacyjnym obrzękiem i gojeniem się rany, które ustępują po około 1 do 2 tygodniach. Rana pooperacyjna goi się z reguły bez powikłań, nie powodując widocznych blizn.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do odtworzenia błony dziewiczej jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie, zapalenie pęcherza moczowego) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie i infekcja dróg moczowych) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i lekarza operującego. Rekonstrukcja błony dziewiczej może być przeprowadzona w znieczuleniu ogólnym przewodowym (tj. podpajęczynówkowym), a nawet w znieczuleniu miejscowym, również z bardzo dobrym efektem.

Operacja

Operacja laserowej perineoplastyki przeprowadzana jest od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosi około 30 minut. Zabieg rekonstrukcji błony dziewiczej może być przeprowadzony za pomocą lasera diodowego. W takim przypadku, pacjentka zyskuje na niezwykle precyzyjnym wykonaniu zabiegu, szybkim powrocie do zdrowia, niewielkiej utracie krwi. Ponadto zastosowanie lasera niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby i wirusem HIV.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora w sytuacji zastosowania znieczulenia ogólnego, gdzie jest pod ciągłą opieką lub istnieje możliwość wyjścia po około godzinie po znieczuleniu miejscowym. W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 2- 4 dniach.




Rekonstrukcja pochwy i krocza

po uszkodzeniu związanym z porodem - vaginoperineoplastyka

W wyniku przechodzenia płodu przez kanał rodny często dochodzi do uszkodzenia pochwy i krocza. Najczęściej są to różnego rodzaju pęknięcia powięzi i mięśni pochwy, szyjki macicy lub krocza, które nie zawsze są prawidłowo rozpoznawane i zaopatrywane bezpośrednio po porodzie. Okołoporodowe uszkodzenia pochwy i krocza są szczególnie kłopotliwe dla nowych matek. Zwykle w znacznym stopniu obniżają jakość stosunków płciowych, przez co satysfakcja z życia intymnego jest nieporównywalnie gorsza niż przed porodem. Natomiast w przypadku znacznego uszkodzenia tkanek, może również dochodzić do zaburzeń defekacji, łącznie z nietrzymaniem stolca. W większości przypadków, zabieg korekcji uszkodzeń związanych z porodami jest możliwy. Rozległość takiego zabiegu, jest ściśle zależna od stopnia uszkodzenia.

Kto jest najlepszą kandydatką do rekonstrukcji pochwy i krocza po uszkodzeniu okołoporodowym?

Wszystkie kobiety, u których występują powikłania związane z uszkodzeniem pochwy lub krocza podczas porodu oraz kobiety, które wymagają plastyki pochwy i krocza po nacięciu krocza.

Możliwe powikłania

Procedura ta może być wykonywana metodą laserową lub za pomocą konwencjonalnej techniki chirurgicznej. Po zabiegu mogą wystąpić niewielkie dolegliwości związane z pooperacyjnym obrzękiem i gojeniem się rany, które ustępują po około 1 do 2 tygodniach. Rana pooperacyjna goi się z reguły bez powikłań, nie powodując widocznych blizn. W przypadku bardziej rozległych zabiegów, okres rekonwalescencji jest odpowiednio dłuższy i może wynosić kilka tygodni.

Jak przygotować się do operacji?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do rekonstrukcji krocza i pochwy jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie, zapalenie pęcherza moczowego) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Wybór znieczulenia jest wspólną decyzją operowanej pacjentki i naszego lekarza. W przypadku mniej rozległych zabiegów, gdy wymagana jest jedynie korekcja blizny zabieg może być wykonany w znieczuleniu miejscowym. Natomiast w przypadku bardziej rozległych zabiegów, konieczne jest znieczulenie ogólne lub przewodowe (podpajęcyznówkowe).

Operacja

Operacje korekcji uszkodzeń okołoporodowych pochwy i krocza przeprowadzane są od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w pozycji podobnej do przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. W zależności od rozległości uszkodzenia przeprowadzana jest odpowiednia operacja korygująca, której czas waha się od kilkunastu minut do 1 -2 godzin. Zabieg korekcji uszkodzeń okołoporodowych może być wykonany z wykorzystaniem lasera diodowego, który posiada szereg korzyści nad tradycyjną techniką chirurgiczną. Przede wszystkim, laser zapewnia niezwykle precyzyjne przeprowadzanie zabiegu. Ponadto, laser gwarantuje krótki czas gojenia rany, szybki powrót do pełni zdrowia, minimalną utratę krwi oraz niweluje możliwość przeniesienia zakażenia wirusami zapalenia wątroby i wirusem HIV.

Po operacji

W zależności od rozległości zabiegu, po operacji pacjentka pozostaje odpowiedni czas w klinice na obserwacji. W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe dostępne bez recepty lub zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 1 – 2 tygodniach.




Leczenie wad rozwojowych

żeńskich zewnętrznych narządow płciowych

Wady rozwojowe żeńskich zewnętrznych narządów płciowych są stosunkowo rzadkie, jednak dla kobiety obciążonej taką wadą, są niezwykle kłopotliwe. Uniemożliwiają lub utrudniają odbycie stosunku płciowego, a ponadto, są przyczyną zakłopotania w obecności partnera seksualnego. Przyczyna występowania wad rozwojowych żeńskich narządów płciowych nie zawsze jest możliwa do wyjaśnienia. Jedną z najczęstszych przyczyn są przyczyny genetyczne oraz zaburzenia hormonalne, a dokładniej, nadmiar męskich hormonów płciowych. Wady żeńskich narządów płciowych często współwystępują z wadami układu moczowego, dlatego obok korekcji chirurgicznej tych wad i poszukiwania ich przyczyny, ważna jest również diagnostyka wad współistniejących. Wśród najczęściej spotykanych wad zewnętrznych narządów płciowych należy wymienić zarośnięcie warg sromowych, zarośnięcie błony dziewiczej (patrz hymenotomia), przegrody błony dziewiczej, przerost łechtaczki oraz przegrody pochwy. Wszystkie z wymienionych wad mogą być w prosty sposób skorygowane chirurgicznie. Dodatkowo, jeśli zabieg wykonywany jest w oparciu o technikę laserową, pacjentka zyskuje na krótkim czasie rekonwalescencji, szybkim gojeniu rany, niezwykłej precyzji wykonania zabiegu oraz najlepszym efekcie kosmetycznym.

W przypadku wad rozwojowych zewnętrznych żeńskich narządów płciowych zakres operacji jest dobierany dla każdej pacjentki indywidualnie. Podczas wizyty, pacjentka uzyskuje wszystkie informacje, co do możliwości korekty wad, przebiegu operacji, okresu pooperacyjnego, a także zostaje poinformowana o sposobie przygotowania do zabiegu.

Jak przygotować się do operacji ?

Przed operacją konieczne są badania krwi. Polecamy wykonanie następujących badań laboratoryjnych:

  • ocena grupy krwi
  • morfologia
  • elektrolity (Na+, K+)
  • poziom glukozy na czczo
  • wskaźniki układu krzepnięcia: APTT, INR i PT
  • badanie ogólne moczu

Oprócz badania krwi i moczu wskazane jest również wykonanie badania EKG (po 40 roku życia) oraz zaszczepienie przeciwko wirusowi HBV lub oznaczenie obecności przeciwciał anty-HBs jeśli szczepienie było wykonane w przeszłości. Jeśli w ostatnim półroczu nie było wykonywane badanie RTG klatki piersiowej, konieczne jest również przeprowadzenie tego badania.

Na 2 tygodnie przed operacją należy zaprzestać przyjmowania aspiryny i jej pochodnych (np.: Acard) oraz witaminy E, leków przeciwkaszlowych i przeciwgrypowych. Wskazane jest również zaprzestanie lub ograniczenia palenia papierosów (do 3 dziennie).

Najkorzystniejszym terminem do operacji wad rozwojowych żeńskich zewnętrznych narządów płciowych jest 7-15 dzień cyklu. Zabiegu nie powinno wykonywać się w czasie trwania miesiączki.

W przypadku wystąpienia jakiejkolwiek infekcji (np. przeziębienie, zapalenie pęcherza moczowego) należy o tym bezwzględnie poinformować lekarza operującego.

W dniu zabiegu pacjentka powinna być na czczo tzn. nic nie pić i nic nie jeść minimum 6 godzin. W dniu poprzedzającym operację wskazana jest dieta lekkostrawna.

Rodzaj znieczulenia

Większość z wymienionych procedur są zabiegami nieskomplikowanymi, dlatego wykonywane są zazwyczaj w znieczuleniu miejscowym, które jest najbezpieczniejsze dla pacjentki. Jeśli planujemy bardziej złożoną rekonstrukcję konieczne może być zastosowanie znieczulenia ogólnego lub przewodowego (tj podpajęczynówkowego).

Operacja

Wymienione operacje przeprowadzane są od strony sromu. Pacjentka układana jest na fotelu w tak zwanej pozycji litotomijnej, podobnej do pozycji przyjmowanej przez pacjentkę podczas badania ginekologicznego. Czas operacji wynosić od 20 min do około godziny. Zabiegi mogą być wykonane albo za pomocą tradycyjnej techniki chirurgicznej lub za pomocą nowoczesnego lasera diodowego.

Po operacji

Po operacji pacjentka pozostaje w klinice do wieczora w sytuacji zastosowania znieczulenia ogólnego, gdzie jest pod ciągłą opieką lub istnieje możliwość wyjścia po około godzinie po znieczuleniu miejscowym. W pierwszych dniach po operacji pacjentki zwykle czują się osłabione. Pacjentki, odczuwają również niewielką bolesność w okolicach intymnych. Dolegliwości bólowe skutecznie łagodzą doustne leki przeciwbólowe zapisane przez lekarza operującego. Obrzęk rany ustępuje po ok. 2- 4 dniach.




Powiększanie punktu G

Powiększanie punktu G - GSA® (z angielskiego: G-Spot Amplification) jest nowoczesną, niechirurgiczną metodą, której celem jest powiększenie, uwydatnienie i ujędrnienie punktu G. Metoda wykorzystuje własny tluszcz pobrany z innych okolic lub rekombinowany kolagen, który jest białkiem występującym w całym organizmie człowieka. Właśnie ze względu na naturalną obecność kolagenu, metoda jest bezpieczna, czego potwierdzeniem jest rejestracja preparatu przez FDA (ang. Food and Drug Administration - Agencja ds. Żywności i Leków)

Głównym celem GSA® jest intensyfikacja doznań seksualnych związanych ze stosunkiem płciowym. Sam zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym i trwa kilka minut, a wizyta w gabinecie nie przekracza 30 minut. Już w 4 godziny po zabiegu kobieta może prowadzić normalną aktywnością płciową, ale o zwiększonej intensywności.

Metoda GSA® jest skierowana do wszystkich kobiet pragnących wzmocnić przeżywanie kontaktów intymnych. Również do tych, które są zadowolone ze swojego życia intymnego. W badaniach wykazano, że 87% kobiet po zabiegu odczuwa znaczne wzmożenie przyjemności seksualnej. Efekty utrzymują się nawet do 12 miesięcy, jednak należy zaznaczyć, że różnią się wśród pacjentek.




Zabiegi wykonywane ginekologicznym laserem frakcyjnym

Nowością w ginekologii jest zastosowanie lasera frakcyjnego, wykorzystującego specjalną przystawkę ginekologiczną, umożliwiającą równomierną aplikację wiązki lasera wzdłuż ścian pochwy w promieniu 360 stopni. Odpowiednio dobrane parametry lasera CO2 powodują przebudowę włókien kolagenu śluzówki i powięzi pochwy oraz odbudowę nabłonka pochwy, doprowadzając do ujędrnienia pochwy. W rezultacie dochodzi do zmniejszenia wymiarów wewntrznych pochwy i nawilżenia śluzówki pochwy.

Efekt jest wykorzystywany w celu:

  • leczenia zespołu luźnej pochwy (VRS)
  • korekcji niewielkich zaburzeń statyki narządów płciowych
  • leczenia nietrzymania moczu
  • rehabilitacji pooporodowej
  • rewitalizacji pochwy w okresie okołomenopauzalnym
  • poprawy doznań seksualnych

Zabieg jest szczególnie wskazany w przypadku pacjentek z niewielkimi defektami, nie kwalifikującymi się do leczenia chirurgicznego. Może również być wykorzystany jako terapia pomostowa – przed zabiegiem operacyjnym, lub po leczeniu operacyjnym.

Metoda jest małoinwazyjna, praktycznie bezbolesna, więc jest wykonywana bez znieczulenia. Zabieg trwa kilka minut. W większości przypadków, w celu uzyskania porządanego efektu terapeutycznego wystarcza przeprowadzenie pojedynczego zabiegu. W niektórych przypadkach, konieczny jest drugi zabieg, który wykonuje się zwykle po 6 tygodniach.